banner
nowości teoria praktyka guestbook autor
historia książki tujon herbariusz FAQ

Teoria

Absynt

Absynt jest to likier ziołowy, uzyskiwany przez macerację piołunu i innych ziół oraz późniejszą destylację i barwienie otrzymanego destylatu. Zawiera wysokie stężenie alkoholu (powyżej 60%), przez co spożywa się go uprzednio rozcieńczając wodą. Ma bardzo gorzki smak, więc trzeba go również wcześniej posłodzić. Absynt zawiera tujon, który w nadmiernych ilościach ma działanie halucynogenne. Nazywany jest czasami "zieloną wróżką" (The Green Fairy).

Rodzaje absyntu

Historycznie wyróżnia się 4 rodzaje absyntu: ordinaire, demi-fine, fine oraz szwajcarski.

Absynt ordinaire

Najgorszy w hierarchii rodzajów absyntu. Zawierał najmniejsze stężenie ekstraktów z ziół, po destylacji rozcieńczało się go dodając duże ilości spirytusu i wody, przez dodając wodę przy degustacji mógł nawet nie uzyskać mlecznego koloru. Stężenie alkoholu: ok. 46%.

Absynt demi-fine

Klasa wyżej, niż ordinaire, zawierał większą ilość destylatu, a mniejsze spirytusu i wody. Stężenie alkoholu: 49-53%.

Absynt fine

Najmniejszy dodatek spirytusu i wody. Stężenie alkoholu: ok. 65%.

Absynt szwajcarski

Aby wyprodukować ten rodzaj absyntu, nie trzeba koniecznie jechać do Szwajcarii. Przypisanie go bowiem do tej kategorii niezależne jest od geografii, a od sposobu produkcji. Absynt ten jest najwyższej klasy, zawiera najwyższe stężenie alkoholu i ekstraktu z ziół, jest najsmaczniejszy i najbardziej aromatyczny ze wszystkich rodzajów absyntu. Zamieszczone tu przepisy, o ile nie wspomniano inaczej, służą właśnie do produkcji tego rodzaju likieru.
Do destylatu w ogóle nie dodawało się już spirytusu, a wodę wyłącznie w małej ilości, by rozcieńczyć go do 70-74% alkoholu. Wytwarzając absynt w domu, nie ma powodu zajmować się poprzednimi rodzajami, których głównymi i jedynymi zaletetami jest obniżenie kosztów produkcji przy masowej skali i przyspieszenie procesu wytwarzania.